1380
هنرور افسانه*
 
 
 نشانه شناسي، بررسي علمي نشانه و كاركرد آن مي باشد. مطالعات نشانه شناسي درام و تئاتر از اواخر دهه هفتاد با كيرالام، تاديوس كوزان، آن اوبرسفلد، آندره هلبو و ماركودو مارينيس آغاز شده است. آنها نحوه ايجاد معاني و ارتباط آنها را از طريق نظامي از نشانه هاي تاويل پذير بررسي مي كنند. نظامي كه تماشاگر را نيز چون يك دلالت كننده به حساب مي آورد. نشانه شناسي شيوه نگرش جديدي را پيش روي كارگردان مي گشايد و وي را موظف مي كند تا چگونگي ارايه دلالت كننده ها را كنترل نمايد و اطمينان حاصل كند كه نظام هاي نشانه اي، هم به تنهايي و هم در ارتباط با ساير نظامها به درستي عمل مي كنند. در اين رويكرد، كارگردان با تاكيد يا عدم تاكيد بر نظامهاي نشانه اي مختلف، سبك ها و ژانرهاي متفاوتي را ايجاد مي كند. اين مطالعه، نقش كارگردان به عنوان گزينش گر، سازمان دهنده، تركيب كننده و وحدت دهنده نشانه هاي ديداري و شنيداري را بررسي مي كند. و با يافتن ارتباط بين نحوه گزينش، توزيع، تاكيد و ارزش گذاري نشانه هاي منفرد يا نظامهاي نشانه اي، با فرآيند تشكيل معنا، يا بي معنايي، سعي در ارايه راهكارهاي مناسبي براي كنترل دريافت تماشاگران دارد.
 

Keywords:      



كد مقاله:75043